نکات انتخاب رم و هارد اکسترنال برای لپتاپ؛ چگونه سرعت و فضای ذخیره سازی را بدون دردسر افزایش دهیم؟

کند شدن لپتاپ همیشه به معنای «قدیمی شدن» آن نیست. در بسیاری از موارد، دو گلوگاه اصلی باعث افت تجربه کاربری می شوند: کمبود رم هنگام چندوظیفگی و محدودیت یا کندی فضای ذخیره سازی هنگام باز کردن برنامه ها و جابه جایی فایل های حجیم. وقتی رم کافی نباشد، سیستم عامل ناچار می شود بخشی از داده های در حال استفاده را روی دیسک ذخیره کند و همین رفت و برگشت، اجرای برنامه ها و مرورگر را سنگین می کند. از طرف دیگر، پر شدن فضای درایو اصلی یا انتقال مداوم فایل ها بین حافظه های مختلف می تواند هم سرعت را کاهش دهد و هم ریسک از دست رفتن اطلاعات را بالا ببرد. خبر خوب این است که با انتخاب درست رم و یک ذخیره ساز اکسترنال مناسب، اغلب می توانید بدون باز کردن پیچ های لپتاپ یا پرداخت هزینه های سنگین، هم سرعت را بهتر کنید و هم فضای بیشتری در اختیار داشته باشید.

اما انتخاب قطعه مناسب، فقط به «عدد گیگابایت» خلاصه نمی شود. برای رم باید به سازگاری با مدل لپتاپ، نوع ماژول (DIMM یا SO-DIMM)، نسل حافظه (DDR4 یا DDR5)، فرکانس پشتیبانی شده، ظرفیت قابل ارتقا و حتی تعداد اسلات ها توجه کنید. برای ذخیره سازی اکسترنال نیز پرسش کلیدی این است: هدف شما افزایش سرعت در کارهای روزمره است یا فقط آرشیو و بکاپ؟ پاسخ این سوال تعیین می کند SSD اکسترنال بخرید یا HDD اکسترنال، چه ظرفیتی لازم دارید، چه رابطی (USB 3.2، USB-C، Thunderbolt) مناسب است و آیا به قابلیت هایی مثل رمزگذاری سخت افزاری، مقاومت در برابر ضربه یا نرم افزار بکاپ نیاز دارید یا خیر. در این مقاله، یک نقشه راه عملی و کم دردسر ارائه می کنیم تا با چند تصمیم درست، ارتقای ملموس و پایدار بگیرید.

معرفی عملی و خلاصه کاربردی

اگر فقط یک مسیر سریع برای تصمیم گیری می خواهید: ابتدا بررسی کنید هنگام کار روزمره، مصرف رم شما به طور مداوم بالا می رود یا نه. اگر در ویندوز یا مک هنگام باز بودن چند تب مرورگر و چند برنامه، سیستم کند می شود، ارتقای رم معمولا سریع ترین و اقتصادی ترین بهبود «حس سرعت» است. سپس سراغ ذخیره سازی بروید: اگر لپتاپ شما از قبل SSD داخلی دارد، خرید یک SSD اکسترنال برای انتقال پروژه ها، فایل های حجیم و حتی اجرای برخی کارها از روی درایو خارجی، بهترین گزینه است. اگر هدف شما فقط نگهداری عکس و فیلم و بکاپ های دوره ای است، HDD اکسترنال ظرفیت بالا با قیمت مناسب تر انتخاب منطقی تری خواهد بود.

در ادامه، قدم به قدم یاد می گیرید چگونه سازگاری رم را بدون ریسک بررسی کنید، چه ظرفیت هایی برای سناریوهای مختلف مناسب است، برای هارد اکسترنال دقیقا کدام مشخصات روی سرعت واقعی اثر می گذارند، و چگونه یک راهبرد ساده برای مدیریت فایل ها و بکاپ بسازید که هم سریع باشد و هم مطمئن. هدف این راهنما این است که با کمترین دردسر، بهترین نتیجه را بگیرید: سیستم روان تر، فضای آزاد بیشتر روی درایو اصلی، و آرامش خیال بابت امنیت داده ها.

فهرست مطالب

• رم دقیقا چه مشکلی را حل می کند و چه زمانی ارتقا ارزش دارد؟
• چگونه رم سازگار انتخاب کنیم: از نسل تا فرکانس و تعداد اسلات
• هارد اکسترنال یا SSD اکسترنال: انتخاب درست بر اساس هدف
• درگاه ها و سرعت واقعی: USB-C، USB 3.2، Thunderbolt و کابل مناسب
• چطور بدون دردسر فضا را مدیریت کنیم: جابه جایی فایل ها، بکاپ، و امنیت
• اشتباهات رایج و چک لیست خرید سریع
• جمع بندی
• پرسش های متداول

رم دقیقا چه مشکلی را حل می کند و چه زمانی ارتقا ارزش دارد؟

رم حافظه موقت و پرسرعتی است که سیستم عامل و برنامه ها برای نگهداری داده های در حال استفاده به آن تکیه می کنند. هرچه رم بیشتر باشد، لپتاپ می تواند برنامه های بیشتری را هم زمان باز نگه دارد بدون اینکه مجبور شود مرتب داده ها را بین رم و دیسک جابه جا کند. نشانه های کمبود رم معمولا واضح هستند: کند شدن ناگهانی هنگام سوییچ بین برنامه ها، سنگین شدن مرورگر با تب های زیاد، مکث های کوتاه هنگام باز کردن فایل های آفیس یا پروژه های گرافیکی، و بالا رفتن مصرف دیسک به دلیل استفاده از فایل های صفحه بندی. در چنین شرایطی، حتی اگر پردازنده شما متوسط باشد، افزودن رم می تواند تجربه کاربری را به شکل محسوسی روان تر کند، چون گلوگاه اصلی را هدف می گیرد.

با این حال، ارتقای رم همیشه معجزه نمی کند. اگر لپتاپ شما از قبل رم کافی دارد و کندی بیشتر در زمان بوت، باز شدن برنامه ها یا کپی فایل ها دیده می شود، احتمالا مشکل بیشتر به ذخیره سازی مربوط است. همچنین در برخی لپتاپ های باریک، رم به مادربرد لحیم شده و امکان ارتقا وجود ندارد یا فقط بخشی از رم قابل ارتقا است. بهترین روش تشخیص این است که در ویندوز از Task Manager و در مک از Activity Monitor استفاده کنید و در زمان کندی، ببینید آیا مصرف رم به طور مداوم نزدیک سقف می رود یا نه. اگر مصرف رم در اکثر مواقع پایین است اما سیستم همچنان کند است، هزینه را به سمت ذخیره سازی اکسترنال سریع، یا مدیریت فضای درایو داخلی ببرید.

برای بسیاری از کاربران در سال های اخیر، 16 گیگابایت نقطه تعادل خوبی است: هم برای وب گردی سنگین و جلسات آنلاین و کارهای اداری کافی است، هم برای کار نیمه حرفه ای مثل ویرایش عکس و پروژه های سبک. اگر برنامه نویسی با ابزارهای سنگین، ماشین مجازی، ادیت ویدیو، کارهای سه بعدی یا تحلیل داده انجام می دهید، 32 گیگابایت انتخاب آینده نگرانه تری است. نکته کلیدی این است که «نیاز واقعی» را با الگوی مصرف خودتان بسنجید، نه فقط با توصیه عمومی.

نوع استفاده	حداقل منطقی	پیشنهاد راحت	آینده نگرانه
وب گردی، آفیس، کلاس آنلاین	8GB	16GB	16GB
چندوظیفگی سنگین، تب های زیاد، کار اداری حرفه ای	16GB	16GB	32GB
ادیت عکس، طراحی، برنامه نویسی با IDE سنگین	16GB	32GB	32GB
ادیت ویدیو، ماشین مجازی، پروژه های سه بعدی	32GB	32GB	64GB (در صورت پشتیبانی)

چگونه رم سازگار انتخاب کنیم: از نسل تا فرکانس و تعداد اسلات

مهم ترین اصل در خرید رم برای لپتاپ، سازگاری است. لپتاپ ها معمولا از ماژول های SO-DIMM استفاده می کنند (کوچکتر از رم دسکتاپ). سپس باید نسل رم را مشخص کنید: DDR4 و DDR5 از نظر شکل فیزیکی و ولتاژ متفاوت اند و قابل جایگزینی با هم نیستند. قدم بعدی، بررسی حداکثر ظرفیت قابل پشتیبانی توسط مادربرد و پردازنده است؛ برخی لپتاپ ها مثلا نهایتا 16 یا 32 گیگابایت را می پذیرند، حتی اگر شما ماژول بزرگتری تهیه کنید. همچنین باید بدانید چند اسلات دارید و آیا یکی از آن ها خالی است یا خیر. اگر فقط یک اسلات دارید و اشغال است، ارتقا یعنی جایگزینی ماژول فعلی با ظرفیت بالاتر، نه اضافه کردن.

فرکانس و تایمینگ نیز مهم اند، اما نه به اندازه سازگاری. رم معمولا با بالاترین فرکانس پشتیبانی شده توسط سیستم کار می کند و اگر رم سریعتر بخرید، ممکن است به فرکانس پایینتر محدود شود. در عمل برای لپتاپ، انتخاب رم با مشخصات نزدیک به رم فعلی یا مطابق توصیه سازنده، کم ریسک ترین گزینه است. اگر دو اسلات دارید، استفاده از دو ماژول هم ظرفیت (مثلا 2 عدد 8 گیگابایت به جای 1 عدد 16 گیگابایت) معمولا به فعال شدن حالت دوکاناله کمک می کند و در برخی کاربردها مثل گرافیک مجتمع و پردازش های سبک گرافیکی، بهبود ملموس تری می دهد. البته اگر مجبور باشید با بودجه محدود فقط یک ماژول اضافه کنید، همچنان ارتقا ارزشمند است؛ فقط شاید حداکثر کارایی دوکاناله را نگیرید.

برای ارتقای کم دردسر، این روال را دنبال کنید: مدل دقیق لپتاپ را یادداشت کنید، سپس از راهنمای رسمی یا ابزارهای اطلاعات سیستم، نوع رم فعلی (DDR4 یا DDR5)، ظرفیت، تعداد اسلات ها و سرعت را استخراج کنید. در نهایت از برندهای معتبر با گارانتی قابل اعتماد خرید کنید و اگر لپتاپ شما حساس به ولتاژ یا نوع چیپ است، مدل های رایج و تاییدشده را انتخاب کنید. اگر در لپتاپ شما رم لحیم شده است اما یک اسلات آزاد هم دارید، بهترین سناریو این است که ظرفیت کلی را با افزودن یک ماژول هماهنگ افزایش دهید و از ترکیب های عجیب و نامتوازن پرهیز کنید تا پایدارترین عملکرد را داشته باشید.

• نوع رم: SO-DIMM مخصوص لپتاپ
• نسل رم: DDR4 یا DDR5 (غیرقابل جایگزینی با هم)
• حداکثر ظرفیت قابل پشتیبانی سیستم
• تعداد اسلات ها و امکان دوکاناله
• سرعت پشتیبانی شده (خرید رم خیلی سریعتر همیشه سودمند نیست)
• گارانتی و اصالت کالا (برای جلوگیری از ناسازگاری و خرابی زودهنگام)

هارد اکسترنال یا SSD اکسترنال: انتخاب درست بر اساس هدف

برای افزایش فضای ذخیره سازی بدون باز کردن لپتاپ، ذخیره ساز اکسترنال ساده ترین گزینه است. اما «هارد اکسترنال» یک مفهوم کلی است و امروز دو مسیر اصلی دارید: HDD اکسترنال (دیسک مکانیکی) و SSD اکسترنال (حافظه حالت جامد). HDDها معمولا ارزان تر و در ظرفیت های بالاتر مقرون به صرفه اند، بنابراین برای آرشیو عکس، فیلم، بکاپ های دوره ای و نگهداری فایل هایی که هر روز به آن ها نیاز ندارید عالی هستند. در مقابل، SSD اکسترنال چند برابر سریعتر است، لرزش و ضربه را بهتر تحمل می کند، و برای انتقال فایل های حجیم، کار روی پروژه ها، یا حمل یک مجموعه کاری قابل اعتماد گزینه ایده آل تری است.

یک معیار عملی این است: اگر هدف شما «حس سرعت» هنگام کار با فایل ها است، SSD اکسترنال را در اولویت بگذارید. مثلا اگر مدام فایل های ویدیویی، پروژه های گرافیکی یا دیتاست های حجیم را جابه جا می کنید، SSD اکسترنال باعث می شود زمان انتظار شما به شکل محسوسی کاهش یابد. اگر هدف فقط افزایش فضا و نگهداری امن است، HDD اکسترنال ظرفیت بالاتر با هزینه کمتر می دهد. برای آشنایی با تفاوت های کلیدی و منطق انتخاب بر اساس ظرفیت و سرعت، می توانید راهنمای انتخاب ذخیره ساز اکسترنال را در این منبع انگلیسی مرور کنید: DigitalTrends: How to choose an external hard drive.

در انتخاب ظرفیت هم بهتر است «الگوی رشد» را ببینید. اگر امروز 700 گیگابایت فایل دارید و هر ماه 30 تا 50 گیگابایت اضافه می شود، یک درایو 2 ترابایت منطقی است؛ هم فضای تنفس دارد و هم مجبور نیستید زود دوباره خرید کنید. همچنین برای حمل روزانه، وزن و ابعاد مهم است: درایوهای 2.5 اینچی قابل حمل معمولا به برق جداگانه نیاز ندارند و از طریق USB تغذیه می شوند، اما مدل های دسکتاپ ظرفیت بالا ممکن است آداپتور داشته باشند. در نهایت، اگر داده های مهم دارید، به امکانات امنیتی مثل رمزگذاری و نرم افزار بکاپ توجه کنید؛ این ها «آپشن لوکس» نیستند، بلکه کاهش ریسک هستند.

ویژگی	SSD اکسترنال	HDD اکسترنال
سرعت انتقال	بسیار بالا (مناسب فایل های حجیم و کار پروژه ای)	متوسط تا پایین (مناسب آرشیو و بکاپ)
قیمت به ازای هر ترابایت	بالاتر	پایین تر
مقاومت در برابر ضربه	بهتر (قطعه مکانیکی ندارد)	حساس تر (قطعات متحرک دارد)
کاربری پیشنهادی	انتقال سریع، اجرای فایل ها، کار روزانه	آرشیو، بکاپ، نگهداری بلندمدت

درگاه ها و سرعت واقعی: USB-C، USB 3.2، Thunderbolt و کابل مناسب

بسیاری از افراد یک SSD اکسترنال می خرند اما به سرعتی که انتظار دارند نمی رسند، چون گلوگاه جای دیگری است: پورت لپتاپ، کابل، یا حتی تنظیمات سیستم. USB-C فقط شکل کانکتور است، نه تضمین سرعت. ممکن است یک پورت USB-C در لپتاپ شما در عمل فقط سرعت USB 3.2 Gen 1 را ارائه دهد، در حالی که یک پورت دیگر Thunderbolt باشد. برای سرعت های بسیار بالا، باید سه چیز هم زمان همخوان باشند: خود درایو (مثلا NVMe درون قاب اکسترنال یا SSD اکسترنال سریع)، پورت لپتاپ، و کابل استاندارد و سالم. اگر یکی از این ها ضعیف باشد، سرعت کل پایین می آید. به همین دلیل، هنگام خرید، به مشخصات دقیق سرعت خواندن و نوشتن و همچنین نوع رابط توجه کنید، نه فقط به ظاهر USB-C.

یک نکته عملی: اگر لپتاپ شما فقط پورت های USB-A دارد، همچنان می توانید از SSD اکسترنال استفاده کنید، اما سرعت نهایی به توان پورت محدود می شود. در این حالت، خرید یک SSD بسیار گران قیمت ممکن است از نظر اقتصادی منطقی نباشد، چون سقف سرعت را پورت تعیین می کند. همچنین کیفیت کابل را دست کم نگیرید. کابل های شارژ ارزان یا کابل های قدیمی گاهی فقط برای شارژ طراحی شده اند یا از نظر انتقال داده محدودیت دارند. بهترین کار این است که از کابل اصلی داخل جعبه استفاده کنید یا کابل تاییدشده با استاندارد مناسب تهیه کنید. اگر هدف شما افزایش سرعت کلی سیستم از طریق کم کردن وابستگی به درایو داخلی است، برخی منابع تولیدکننده درباره نقش ذخیره سازی در کارایی لپتاپ توضیح داده اند؛ برای مطالعه تکمیلی: Seagate: How to make a laptop run faster with storage.

در نهایت، مدیریت حرارت و پایداری هم بخشی از «سرعت واقعی» است. SSDهای سریع در انتقال های طولانی ممکن است داغ شوند و برای محافظت، سرعت را کاهش دهند. اگر کار شما شامل کپی های طولانی یا تدوین ویدیو با فایل های حجیم است، درایوی انتخاب کنید که بدنه با دفع حرارت مناسب داشته باشد یا از قاب هایی با هیت سینک استفاده کنید. همچنین روی لپتاپ، بهتر است هنگام انتقال سنگین، دستگاه روی سطحی باشد که تهویه مناسب دارد تا افت سرعت ناشی از گرما کمتر شود.

• USB-C شکل کانکتور است، نه تضمین سرعت
• سرعت نهایی = درایو + پورت + کابل
• برای کار سنگین، به کنترل حرارت و پایداری سرعت توجه کنید
• اگر پورت محدود است، خرید مدل بسیار گران همیشه توجیه ندارد

چطور بدون دردسر فضا را مدیریت کنیم: جابه جایی فایل ها، بکاپ، و امنیت

افزایش فضا زمانی واقعا ارزشمند است که به یک روال ساده تبدیل شود، نه یک کار پر استرس. پیشنهاد عملی این است که درایو داخلی لپتاپ را تا حد امکان برای سیستم عامل، برنامه ها و فایل های «در حال استفاده روزانه» نگه دارید و فایل های حجیم و آرشیوی را به اکسترنال منتقل کنید. مثلا پوشه های پروژه های قدیمی، خروجی های رندر، آرشیو عکس و ویدیو، و فایل های نصب نرم افزارها را از روی درایو اصلی بردارید. این کار دو نتیجه مهم دارد: فضای آزاد بیشتری برای عملکرد روان سیستم عامل ایجاد می شود و پیدا کردن فایل های فعال از آرشیو جدا می شود. اگر SSD اکسترنال دارید، می توانید بخشی از پروژه های در حال انجام را هم روی آن نگه دارید، به شرطی که ساختار پوشه بندی و نام گذاری شفاف باشد.

بکاپ را نیز باید از همان ابتدا جدی بگیرید، چون ذخیره ساز اکسترنال قرار نیست تنها محل نگهداری «نسخه اصلی» باشد. یک قاعده ساده و قابل اجرا برای کاربران خانگی و نیمه حرفه ای این است: حداقل یک نسخه بکاپ جداگانه داشته باشید و بکاپ را زمان بندی کنید، نه اینکه به یادآوری ذهنی وابسته باشد. اگر اطلاعات بسیار مهم دارید، داشتن یک نسخه دوم روی یک درایو دیگر یا فضای ابری معتبر، ریسک را به شدت پایین می آورد. همچنین برای امنیت، اگر لپتاپ شما در محیط های عمومی استفاده می شود یا داده حساس حمل می کنید، رمزگذاری فایل ها یا استفاده از درایوهایی با قابلیت رمزگذاری کمک می کند در صورت گم شدن یا سرقت، اطلاعات شما افشا نشود.

برای کم کردن دردسر روزمره، این سه عادت کوچک را اجرا کنید: اول، روی درایو اکسترنال یک پوشه ثابت به نام Backup بسازید و درون آن تاریخ گذاری کنید. دوم، یک پوشه Working بسازید برای فایل های جاری که باید سریع در دسترس باشند. سوم، هر ماه یک بار وضعیت سلامت درایو را بررسی کنید و در صورت مشاهده خطاهای انتقال یا قطع و وصل شدن، قبل از بدتر شدن، کابل یا درایو را تعویض کنید. این رویکرد ساده، جلوی بسیاری از سناریوهای پرهزینه مثل از دست دادن پروژه یا اتلاف وقت برای بازیابی اطلاعات را می گیرد.

پوشه	کاربرد	تناوب نگهداری
Working	پروژه ها و فایل های در حال استفاده	روزانه
Archive	پروژه های بسته شده، عکس و ویدیو قدیمی	ماهانه
Backup\_Monthly	نسخه های بکاپ تاریخ دار	ماهانه یا هفتگی
Installers	فایل های نصب و درایورهای مهم	در صورت نیاز

اشتباهات رایج و چک لیست خرید سریع

رایج ترین اشتباه در ارتقای رم این است که فقط ظرفیت را ببینیم و از سازگاری غافل شویم. خرید DDR5 برای سیستمی که DDR4 می خواهد یا انتخاب رم با فرم فاکتور اشتباه، هزینه و اتلاف وقت ایجاد می کند. اشتباه دیگر، بی توجهی به تعداد اسلات ها است؛ گاهی کاربر یک ماژول اضافه می خرد اما لپتاپ اسلات آزاد ندارد. در ذخیره ساز اکسترنال هم اشتباه رایج این است که به دلیل ظاهر USB-C تصور می کنیم سرعت حداکثری را می گیریم، در حالی که پورت یا کابل محدودکننده است. همچنین برخی افراد تنها یک درایو اکسترنال می خرند و آن را هم به عنوان آرشیو و هم تنها محل فایل های مهم استفاده می کنند؛ این یعنی یک نقطه شکست واحد و ریسک از دست رفتن اطلاعات در صورت خرابی یا گم شدن.

برای خرید کم ریسک، بهتر است قبل از پرداخت، چند سوال کوتاه را پاسخ دهید: آیا لپتاپ من امکان ارتقای رم دارد؟ حداکثر چند گیگابایت را پشتیبانی می کند؟ چند اسلات دارم؟ برای ذخیره سازی اکسترنال، آیا بیشتر به سرعت نیاز دارم یا ظرفیت؟ آیا پورت سریع روی لپتاپ دارم؟ آیا به حمل روزانه و مقاومت در برابر ضربه نیاز دارم؟ با این پاسخ ها، انتخاب شما شفاف می شود و احتمال خرید اشتباه پایین می آید. همچنین توصیه می شود از فروشگاه معتبر خرید کنید، سریال و گارانتی را بررسی کنید و رسید خرید را نگه دارید، چون در حوزه ذخیره سازی، کیفیت ساخت و خدمات پس از فروش واقعا مهم است.

• چک لیست رم: SO-DIMM؟ DDR4 یا DDR5؟ حداکثر ظرفیت؟ تعداد اسلات؟ نیاز به دوکاناله؟
• چک لیست اکسترنال: SSD یا HDD؟ ظرفیت هدف؟ نوع پورت لپتاپ؟ کابل استاندارد؟ نیاز به رمزگذاری و مقاومت؟
• چک لیست داده: برنامه بکاپ دارید؟ حداقل یک نسخه دوم از فایل های حیاتی دارید؟

جمع بندی

برای افزایش سرعت و فضای ذخیره سازی لپتاپ بدون دردسر، بهترین رویکرد این است که ابتدا گلوگاه را درست تشخیص دهید. اگر کندی شما از چندوظیفگی و بسته نشدن تب ها و برنامه ها می آید، رم بیشتر معمولا سریع ترین و ملموس ترین بهبود را می دهد. اگر مشکل شما کمبود فضا، شلوغی درایو اصلی و انتقال های کند است، یک ذخیره ساز اکسترنال مناسب انتخاب بهتری است. در بسیاری از سناریوها، ترکیب 16 یا 32 گیگابایت رم با یک SSD اکسترنال سریع، تعادل عالی بین هزینه، سرعت و راحتی ایجاد می کند.

در نهایت، خرید موفق فقط انتخاب سخت افزار نیست؛ ساختن یک عادت ساده برای مدیریت فایل ها و بکاپ، همان چیزی است که این ارتقا را پایدار و کم استرس می کند. با رعایت سازگاری رم، توجه به پورت و کابل در ذخیره ساز اکسترنال، و داشتن حداقل یک نسخه بکاپ، هم سرعت روزمره بهتر می شود و هم ریسک از دست رفتن اطلاعات به حداقل می رسد. نتیجه، یک لپتاپ روان تر و قابل اعتمادتر است که بدون هزینه های سنگین، چند سال بیشتر برای شما کار خواهد کرد.

پرسش های متداول

برای کارهای روزمره 8 گیگابایت رم کافی است یا 16 گیگابایت بخرم؟ اگر چند تب زیاد و چند برنامه را هم زمان باز می کنید، 16 گیگابایت انتخاب راحت تر و آینده نگرانه تر است. 8 گیگابایت برای استفاده سبک هنوز ممکن است کافی باشد. برای بکاپ گرفتن HDD بهتر است یا SSD؟ برای بکاپ های دوره ای و ظرفیت بالا، HDD مقرون به صرفه تر است. برای بکاپ سریع، حمل زیاد و مقاومت بهتر، SSD گزینه مطمئن تری است. چرا SSD اکسترنال من به سرعت تبلیغ شده نمی رسد؟ معمولا به دلیل محدودیت پورت لپتاپ، کابل نامناسب یا داغ شدن در انتقال های طولانی است. سرعت نهایی همیشه به ضعیف ترین حلقه زنجیره وابسته است.